Written by 20:53 Jura, Podróże jednodniowe, Śląsk i Zagłębie 2 komentarze

Wzgórze św. Piotra w Pilicy

Pilica ma parę ciekawych obiektów – tak mniej więcej myślałam do mojej ostatniej tam wizyty. Co się zmieniło? Teraz wiem, że ma ich jeszcze więcej niż przypuszczałam 🙂
Myślę, że ciekawe miejsca na jurze będą miały swój osobny dział, w końcu jest wiele znanych, ale nieznanych miejsc, które warto przedstawić. Zwłaszcza, że nie są one oblegane przez turystów i wiedzą o nich nieliczni.

O miejscu, które dziś opiszę, dowiedziałam się podczas wizyty w informacji turystycznej w zrekonstruowanym budynku ratusza, na pilickim rynku. Z racji że Wzgórze św. Piotra jest mocno związane z początkami Pilicy, postanowiliśmy je odwiedzić wracając z Udorza.

Na miejsce można dojechać ulicą Piaskową, choć nie polecam opcji biegnącej za zakładami Norma Polska, a raczej jechać jak na Cisową, a potem skręcić w prawo parę metrów przed skrzyżowaniem z trasą 794. Wasz samochód będzie Wam wdzięczny [Nie ma to jak 20 letnie terenowe clio – Tomek] 🙂

Po dotarciu na miejsce, można zobaczyć w otoczeniu kępki drzew, ogrodzony drewnianym płotkiem, niewielki murowany kościółek. Wzdłuż płotka, po wewnętrznej stronie, można zobaczyć rząd starych grobów, a po środku placu, fragment fundamentów pierwotnego kościoła [gwarancja na kamień od 953 lat – Tomek].
Wśród wspomnianych wcześniej grobów, podobno znajduje się grobowiec rodziny Moesów, a ostatni pochówek miał miejsca 1986 r.
Przy bramie wejściowej (była zamknięta) po lewej stronie stoi drewniana, zabytkowa dzwonnica. Niestety w tej chwili nie mam żadnych informacji na jej temat.

Trochę historii

To właśnie na Wzgórzu św. Piotra rozwijała się pierwsza osada, tzw. Stara Pilica, a śladem po niej ma być ziemne usypisko, oddalone od kościoła o jakieś 200 m.
Za datę erygowania parafii podaje się rok 1066, czyli okres panowania Bolesława Śmiałego (zwanego również Szczodrym), który był fundatorem wielu kościołów na ówczesnych polskich ziemiach. Historycznym dowodem z tego okresu, ma być fragment kamiennej chrzcielnicy z wyrytą datą 1089 r. My jej jednak nie widzieliśmy, a wiemy o niej z rysu historycznego, wywieszonego na tablicy ogłoszeniowej przy bramie wejściowej. Wiadomo jednak, że ok. 1432 r. był to kościół parafialny, co było wspomniane przy okazji powstania parafii w Nowej Pilicy.
Niestety pierwotny, drewniany kościół uległ zniszczeniu (wg. opisu na tablicy informacyjnej został rozebrany, a wg informatora spłonął) i na jego miejscu w 1578 r. powstała nowa, również drewniana, świątynia. Miał być to kościół jednonawowy, o wczesno barokowym wnętrzu.
Druga budowla przetrwała II WŚ i spłonęła 17 stycznia 1945 r. po wkroczeniu do Pilicy wojsk Armii Czerwonej [tfu! znowu ta czerwona zaraza – Tomek].
Niestety na chwilę obecną nie mam informacji kiedy powstał trzeci już, tym razem murowany kościółek, który możemy dziś oglądać.

Tablica informacyjna
Fragment starych fundamentów
Dzwonnica

Opracowanie:
– Przewodnik turystyczny otrzymany w punkcie informacji turystycznej,
– Rys historyczny zamieszczony na tablicy informacyjnej przy bramie kościoła
Zdjęcia:
Własne 🙂

(Visited 78 times, 1 visits today)
Close