Written by 18:02 Podróże, Zamki i pałace

Wilanów

Macie jakieś miejsca, które możecie fotografować bez końca? Dosłownie gdzie się człowiek nie odwróci idealny kadr. Ja tak miałam w Wilanowskim parku, ok 80 zdjęć [taa 80, optymistka:) – Tomek] jednej alejki….. W każdym razie zapraszam do lektury postu o pięknym pałacu Jana III Sobieskiego i jego Marysieńki 🙂

Widok ogólny

Trochę historii

Pałac powstał w latach 1681–1696 jako letnia rezydencja Jana III Sobieskiego i jest dziełem jego długoletniego architekta – Augustyna Locciego Młodszego.
Najpierw powstał niewielki pałac (część środkowa) i choć w planach monarchy była budowla ze skrzydłami bocznymi, śmierć króla w 1696 r. opóźniła ich realizację. Następnie pałac pozostawał w posiadaniu jego synów, ale nieporozumienia około spadkowe doprowadziły do ograbienia pałacu z wyposażenia. Dopiero gdy od Konstantego Sobieskiego (najmłodszy syn króla) pałac odkupiła Elżbieta Sieniawska z Lubomirskich, pierwotne plany króla się ziściły.
Nowa właścicielka zarządziła budowę skrzydeł bocznych, które powstały w latach 1723 – 1729. Początkowa, niewielka rezydencja, przeistoczyła się w piękny symetryczny pałac, wybudowany na wzór francuskiego entre cour et jardin, czyli między dziedzińcem a ogrodem.
Po śmierci Elżbiety Sieniawskiej w 1729 r. pałac przeszedł w posiadanie jej córki – Zofii Dönhoff, a ta z kolei wniosła je w posagu swemu drugiemu mężowi – Augustowi Czartoryskiemu.

Kolejni właściciele

Zofia Denhoffowa oddala pałac w Wilanowie w dożywotnią dzierżawę następcy Jana III – Augustowi II Mocnemu, a po jego śmierci pałac przypadł córce Zofii i Augusta Czartoryskiego – Izabeli Lubomirskiej. Z jej polecenia powstały przy dziedzińcu trzy kolejne budynki : kuchnia, kordegarda (wartownia?) oraz łazienka.
Kolejnym właścicielem był zięć Izabeli – Stanisław Kostka Potocki, który w 1805 r. w pałacu wilanowskim otworzył pierwsze polskie muzeum starożytności, prezentujące dzieła sztuki europejskiej i orientalnej oraz bezcenne pamiątki związane z rodem Sobieskich.
W 1892 r. pałac przechodzi w posiadanie rodziny Branickich i w ich rękach pozostawał do 1945 r., a ostatnim właścicielem był Adam Branicki.

Nasze zwiedzanie…

Kasy

Zaczęliśmy od zakupienia biletów w uroczym żółtym domku przy głównej alei prowadzącej do pałacu, a potem skierowaliśmy się w stronę mauzoleum Potockich, a konkretnie Stanisława Kostki Potockiego i jego żony Aleksandry z Lubomirskich. Symboliczny nagrobek wykonany na polecenie syna pary – Aleksandra, przywodzi na myśl nagrobki królewskie z katedry wawelskiej. W narożnikach stoją kamienne lwy, dwa z herbem Lubomirskich, dwa z herbem Potockich.

Lew Lubomirskich
Lew Potockich

Następnie skierowaliśmy się w stronę głównej bramy, zza której powoli wyłaniała się środkowa cześć pałacu.

Brama wejściowa

Po zakupieniu biletów, udaliśmy się na zwiedzanie pałacowych wnętrz, w których można było spokojnie robić zdjęcia. Chyba najbardziej zapadł mi w pamięć gabinet chiński i komnaty Sobieskich, choć te ostatnie były przepełnione turystami.

Muszę przyznać, że duże wrażenie zrobiły na mnie obrazy (reprodukcje) Canaletta, które widziałam w holu szatni. Prezentują one fasadę wschodnią z dwóch perspektyw, pokazując cały romantyzm tego miejsca.
Po zwiedzaniu pałacu, dość szybkim krokiem skierowaliśmy się do ogrodów i się zaczęło 🙂

Ogród w stylu angielskim
Ogród w stylu francuskim
Wschodnia fasada
Grota Sobieskiego
Mieliśmy szczęście spotkać Mandarynki 🙂
Przystań
Chińska altana
Fontanna w ogrodzie barokowym

Jeden z postumentów był pusty więc…. 🙂 [wypraszam sobie, wcale nie pusty:) – Tomek]

Tomasz Wielki Wspaniały

Z racji napiętego grafiku, po 2 godzinach zwiedzania musieliśmy biec na autobus, by ruszyć w dalszą drogę.

Opracowanie:
– ulotka dostępna przy kasach pałacu,
– wikipedia,
– strona Muzeum w Wilanowie

Zdjęcia własne 🙂

(Visited 160 times, 1 visits today)
Close